Beata Wąsowicz

Admin

Specjalizację wybrałam ze względu na pasję, która nie opuszcza mnie do dnia dzisiejszego. Wciąż podnoszę swoje kwalifikacje, a głównym nurtem w jakim pracuję jest terapia dialektyczno-behawioralna. W Grecji, w Atenach skończyłam trzeci stopień Dialectical Behavior Therapy Foundational Training, który jako jedyny w Polsce pozwala kompetentnie pracować w nurcie dialektyczno-behawioralnym. DBT łączy techniki terapii poznawczo-behawioralnych tj. modyfikacja poznawcza, ekspozycja, regulacja emocji, połączonych z uważnością, akceptacją i procesami dialektycznymi. W DBT trening umiejętności stanowi podstawę działania, pacjent uczy się uważności, obserwowania, opisywania i uczestniczenia. Innymi umiejętnościami jakie zgłębia DBT są nieocenianie, skupianie się na jednej rzeczy na raz i bycie skutecznym.

Efektywność interpersonalna i regulacja emocji pozwala zrozumieć i opanować metody funkcjonowania w relacjach. Uczy rozwiązywania konfliktów, dbania o relacje z jednoczesnym zachowaniem szacunku do samego siebie. DBT jest najlepszym wyborem, ponieważ pozwala stworzyć więź z pacjentem opartą na zaufaniu i dostrojeniu do jego potrzeb, w takiej atmosferze proces zmiany niechcianych schematów zachowań jest możliwy. Wiem jak ważna dla moich pacjentów jest radość z odzyskanej zdrowej aktywności seksualnej. W życiu każdego człowieka satysfakcjonujące funkcjonowanie w intymnej sferze jest źródłem szczęścia i bliskości, dlatego pracując z osobami cierpiącymi na zaburzenia osobowości, uzależnienia, również przepracowuję deficyty i problemy w życiu intymnym.

Kształciłam się pod kierunkiem prof.nadzw.dr hab. Z. Lwa-Starowicza. Praktyki zawodowe odbyłam w Szpitalu Wolskim Oddział Psychiatryczny Dzienny oraz Kliniczny Oddział Psychiatryczny w Warszawie, tam pracowałam indywidualnie i grupowo z osobami z zaburzeniami osobowości szczególnie borderline, zaburzeniami lękowymi, uzależnionymi od alkoholu i narkotyków, uzależnionymi od seksu. Prowadziłam grupę dla kobiet ofiar przemocy, oraz ofiar wykorzystania seksualnego, to doświadczenie pokazało mi, jak ważne jest indywidualne, pełne zrozumienia i ciepła podejście do każdego pacjenta. W Stowarzyszeniu Integracji Społecznej współtworzyłam grupę teatralną wykorzystującą techniki psychodramy. Praca z niepełnosprawnymi dziećmi i młodzieżą w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym TPD Helenów, nauczyła mnie, że szczęście i uśmiech nie zależą od stopnia pełnosprawności czy innych czynników zewnętrznych, ale mogą być udziałem każdego człowieka, bez względu na jego sytuację życiową.